All posts by jayumerchant

ચાલો મારી સાથે. – (3) – ઉત્કર્ષ મઝુમદાર

ચાલો મારી સાથે. – (3) –  ઉત્કર્ષ મઝુમદાર

વાત તો એવી કરેલી કે શેક્સપિયરને પોરો ખાવા દઈએ પણ પછી પ્રતિભાવ મળતા જોઈને થયું શું કામ પોરો ખાવા દઈએ. શેક્સપિઅર  મહારાજ ના નથી પાડવાના પછી શું વાંધો છે એટલે દાવડાના આંગણાના વાચકો માટે આ સૌ નવો નક્કર લેખ કે જે અગાઉ ક્યાં છપાયો નથી તે મોકલું છું. આશા રાખું છું કે આ પણ ગમશે.  હું મૂળે નાટકનો કલાકાર છું.  પ્રેક્ષકો જેમ જેમ દાદ આપતા જાય તેમ તેમ અમે ખીલતા જઇયે અમે. તમારો પ્રતિભાવ મારુ શેર લોહી ચઢાવશે. Continue reading ચાલો મારી સાથે. – (3) – ઉત્કર્ષ મઝુમદાર

‘વારતા રે વારતા’ -(૧૧) – બાબુ સુથાર

‘પૂર’ જાપાની લેખક કોબો આબેની એક વાર્તા

બાબુ સુથાર

જાપાની લેખક કોબો આબેની ‘The Flood’ નામની એક વિજ્ઞાનકથા છે. એમાં એક ગરીબ અને પ્રામાણિક ફિલસૂફ વિશ્વનું સંચાલન કરતા નિયમોનો અભ્યાસ કરવા એના ધાબા પર એક દૂરબીન લઈને બેઠો છે. Continue reading ‘વારતા રે વારતા’ -(૧૧) – બાબુ સુથાર

“વાર્તાનો વૈભવ” – (૨- અનુસંધાન ) – પન્નાલાલ પટેલ

સાચી ગજિયાણીનું કાપડું – (ગતાંકથી ચાલુ)

(આગલા પ્રકરણમાં આપે વાંચ્યું કેઃ  નિમ્ન જાતિનો લખુડો શેઠ શિવલાલની ગામની એકની એક હાટડીએ આવે છે, સાચી ગજિયાણી** નું કાપડું લેવા. (**ગજિયાણી- એ નામનું એક જાતનું રેશમી કાપડ) લખુડાના વાસમાં, કાકાના ઘેર રહેતી, મનિયા અને જમનીની દીકરીનું આણું હતું. મનિયાના કોગળિયામાં થયેલા અકાળ મરણ પછી, એની ઘરવાળી જમનીએ, દસ વરસની છોકરીને એના કાકા પાસે છોડીને નાતરું કર્યું. લખુડો અને એ છોકરી ભેગા રમીને મોટાં થયાં હતાં. લખુડો પોતાની બાળપણની ભેરુને એના આણાં વખતે, એ નમાઈ છોકરીને સાચી ગજિયાણીનું કપડું પહેરામણીમાં આપવા માગતો હતો. એ લેવા જ એ શિવલાલશેઠની દુકાને આવે છે. એની પાસે હમણાં તો પૈસા નથી અને એ એવી આશા પણ રાખે છે કે શેઠ એને આ કાપડું ઉધાર આપશે. શેઠ સાચી ગજિયાણી અને ભરત ભરેલા કાપડ બતાવે છે. હવે અહીંથી વાંચો આગળ) Continue reading “વાર્તાનો વૈભવ” – (૨- અનુસંધાન ) – પન્નાલાલ પટેલ

“જરા તો નજીક આવ” – ગઝલઃ અમર પાલનપુરી – આસ્વાદઃ – સપના વિજાપુરા

“જરા તો નજીક આવ…!”

છે પ્રેમનો સવાલ, જરા તો નજીક આવ !
ઊભી ન કર દીવાલ, જરા તો નજીક આવ ! Continue reading “જરા તો નજીક આવ” – ગઝલઃ અમર પાલનપુરી – આસ્વાદઃ – સપના વિજાપુરા

“વાર્તાનો વૈભવ” – (૨) – સાચી ગજિયાણી**નું કાપડું – પન્નાલાલ પટેલ

(પન્નાલાલ પટેલ (૧૯૧૨-૧૯૮૯) ગુજરાતી સાહિત્યનું એ નામ છે કે જે આવનારી અનેક પેઢીઓમાં ખૂબ આદરપૂર્વક લેવાતું રહેશે. ભારતીય જ્ઞાનપીઠ પુરસ્કારથી સન્માનિત લેખક શ્રી પન્નાલાલ પટેલ પોતાના લેખન કર્મને એક ચમત્કાર જ ગણાવતા. એક ખેડૂતપુત્ર આઠ ચોપડી ભણીને ઊઠી જાય, જીવનની જંજાળમાં જોડાઈ જાય અને ઉમાશંકર, સુન્દરમના સંકેતે-સાહચાર્યે એમની સર્જક-ચેતના સંકોરતાં એક પછી એક કલાકૃતિઓ આપે, એવી જાદુભરી ઘટના સાહિત્યજગતમાં વારંવાર બનતી નથી. Continue reading “વાર્તાનો વૈભવ” – (૨) – સાચી ગજિયાણી**નું કાપડું – પન્નાલાલ પટેલ

અંતરનેટની કવિતા – (૮) – અનિલ ચાવડા

જાતને મળવા તમારે એકલા પડવું પડે

લોગ ઇન

જાતને મળવા તમારે એકલું પડવું પડે,
સાવ ઓગળવા તમારે એકલું પડવું પડે. Continue reading અંતરનેટની કવિતા – (૮) – અનિલ ચાવડા

શ્રીમદ્ ભાગવત કથા, પ્રથમ સ્કંધ –બારમો અધ્યાય – જયશ્રી વિનુ મરચંટ

શ્રીમદ્ ભાગવત કથા, પ્રથમ સ્કંધ –બારમો અધ્યાયજયશ્રી વિનુ મરચંટ

પ્રથમ સ્કંધબારમો અધ્યાયપરીક્ષિતનો જન્મ. Continue reading શ્રીમદ્ ભાગવત કથા, પ્રથમ સ્કંધ –બારમો અધ્યાય – જયશ્રી વિનુ મરચંટ

લલિતકળાઃ મ્યુઝિયમ્સ – (૬) – જયા મહેતા – સંપાદનઃ સુરેશ દલાલ

લલિતકળાઃ મ્યુઝિયમ્સ – (૬)જયા મહેતાસંપાદનઃ સુરેશ દલાલ

મ્યુઝિયમ અને જનસમાજની વચ્ચે એક પ્રકારનું Organic Symbiosis – નૈસર્ગિક સહજીવન, પરસ્પરોપજીવન હોવું આવશ્યક છે. આમ થાય તો જ વિચારધારાનું અંતર ઘટે છે.

Continue reading લલિતકળાઃ મ્યુઝિયમ્સ – (૬) – જયા મહેતા – સંપાદનઃ સુરેશ દલાલ

“એકઝીટ…!!” – યામિની વ્યાસ – રજૂઆતઃ આર્જવી વ્યાસ

“એકઝીટ…!!”
મસમોટાં શોપિંગ મોલમાં પહેલી વાર ગઈ,
આમ તેમ નજર ફેંકતી એક ખૂણામાં પહોંચી,
જ્યાં હું હોમવર્ક કરતી
અને અહીં રેડીમેઇડ કર્ટનેઇન્સનાં પેકેટ્સની થપ્પી છે,
ત્યાં તો બારી હતી,
ત્યાં તડકાનો ટુકડો રોજ સવારે આવીને  બેસતો,
પપ્પા ત્યાં જ આરામ ખુરશી પર મોટ્ટેથી અખબાર વાંચતાં
ને
આખી દુનિયા જાણે બારીમાંથી કૂદી પડતી,
ને ચાનો કપ ટિપોઈ પર એમ ને એમ પડી રહેતો.
આ અહીં ઈમ્પોર્ટેડ ઓરીજીનલ હેરની વીગ્સ ગોઠવી છે,
ત્યાં નીચે બેસીને મમ્મી માથામાં મઘમઘતું તેલ નાખી કચકચાવીને ચોટલા ગુંથી દેતી..
ને..ત્યાં..
આર્ટીફીશીયલ ડેકોરેટીવ પ્લાન્ટ્સનાં કૂંડા ગોઠવ્યાં છે ત્યાં તુલસી ક્યારો હતો,શ્યામ તુલસી..
મમ્મી સવારે પાણી રેડી પ્રદક્ષિણા કરતી ત્યારે,
સામેનાં મંદિરની રાધેશ્યામની મૂર્તિ પણ મલકી ઊઠતી.
હા..બરાબર આ બાજુ હીંચકો, ત્યાં ચોક ને પેલી બાજુ ચોકડી..
ને વચ્ચે કોતરણીવાળો થાંભલો,
જેનાં પર અમે નાના નાના હાથથી થપ્પો રમતાં..
પેલી પરફ્યુમ્સની બોટલ્સ ગોઠવી છે,
 ત્યાં મધુમાલતીની વેલ હતી,
એની પાછળ અમે બહેનપણીઓ સાથે છૂપાતા,
હવે તો એ બહેનપણીઓ ક્યાં છૂપાઈ હશે?
ખેર..!
અરે આ ફ્લોરલ બેડશીટ્સ ગોઠવી છે ત્યાં તો દાદીની પથારી રહેતી,
પછી તો પથારીવશ દાદી ગઈ ને દાદીવશ પથારી રહી..!
મારી આંખ ડબડબી ઊઠી, ભાગી જવાનું મન થયું,
પીકલ્સનાં પેકેટ્સ પર નજર પડી..
હા..બરાબર અહીં જ તો,
મમ્મી અથાણું બનાવી બરણી ભરતી
ને અમારા ઘરનાં વરસો જૂના પથ્થરો લાલ લાલ થઈ જતાં.
હાથ લંબાવી એક  પેકેટ ઉપાડી,
બીલ પે કરી રીતસરની દોટ મૂકી,
વૉચમેને અટકાવી “મેમ બીલ?”
એણે Exitનો સિક્કો લગાવ્યો,
થયું, હવે કદી નહીં આવું.
ફરી ઉતાવળે પગ ઉપાડવા જાઉં છું ને
પાછળથી જાણે મમ્મી બોલી,
“બેટા, પાછી ક્યારે આવીશ? લે તારા માટે તાજા અથાણાની બરણી ભરી છે!”
અત્યારે જ્યાં આ મસમોટો મૉલ છે ત્યાં પહેલાં અમારું ઘર હતું.
અને હું Exitનાં ઝૂલતાં પાટિયાની નીચે ઊભી રહી ગઈ છું  વચ્ચોવચ્ચ..!
                                                              –    યામિની વ્યાસ
                                                                  (કાવ્ય સંગ્રહ: ‘સૂરજગીરી’ માંથી સાભાર)
ઓડિયો વીઝ્યુઅલ રજૂઆત: આર્જવી વ્યાસ

રુક્ષ્મણીની સોડ – વાર્તા – રશ્મિ જાગીરદાર

રુક્ષ્મણીની સોડ

“એષા, આટલા બધા સારા સારા ડ્રેસ છે, સરખો ડ્રેસ પહેરને કોલેજ જતાં.”

“મમ્મી મારે ભણવા જવાનું છે, ફેશન શોમાં નહિ, વળી આપણે વધારે પડતા ભડક-ફેશન વાળા કપડાં પહેરીને, ભણવા માંગતા સૌને ખલેલ શા માટે  પહોચાડવી?” Continue reading રુક્ષ્મણીની સોડ – વાર્તા – રશ્મિ જાગીરદાર