મુકામ Zindagi – (૧૫) – સ્ક્રિપ્ટઃ બ્રિન્દા ઠક્કર, રજુઆતઃ દિપલ પટેલ


કોઈપણ વ્યક્તિ સામાન્ય ક્યાં હોય છે? નિયત માણસને અનન્ય બનાવે છે!

https://youtu.be/WCnRsCEtMpQ

હવે મને લાગે છે કે હું અમારા આન્ટી પર આખી સિરીઝ લખી શકું એમ છું.

આજે એ આવ્યાં.એમના હાથમાં એક બાઉલ હતું.એમણે જાતે અમારા ફ્રિજમાં મૂકી દીધું. બીજી બે મોટી થેલીઓ હતી. એ ટેબલ પર મૂકી દીધી.પછી કામ કરવા લાગ્યા. મારી વઘારેલી ખીચડી બનતી હતી,હું કૂકર ખુલવાની રાહ જોતી હતી. તબિયત થોડી નરમ હોવાને લીધે સાવ ધીમે ધીમે ચાલતી હતી ઘરમાં. એમણે મને બે વાર કૈંક કહ્યું,પણ હું સાવ અબુધ! અને ખાલી ખાલી હા પાડવાનું તો બંધ કરી દીધું ને મેં? એટલે બઘવાઈને ઉભી રહી એમ ને એમ સામે. એ પછી મને પકડીને બેડરૂમમાં લઇ ગયા અને આરામ કરવાનો ઈશારો કર્યો! વઢતાં હોય એમ જ લાગ્યું. જાણે કહેતાં ન હોય કે ‘શું ફર ફર કરે છે?સૂઈ જા ને છાનીમૂની…’

અને મેં ઈશારો કર્યો કે મને ભૂખ લાગી છે. જમીને આરામ કરીશ. મેં કૂકર ખોલ્યું અને ખીચડી કાઢી. એમને પૂછ્યું કે તમે જમશો? તો પહેલા જોવા આવ્યા ખીચડી, પછી જોઈને હા પાડી અને એમણે પણ કહ્યું કે મને પણ ભૂખ લાગી છે. એમની ખીચડી પ્લેટમાં કાઢીને હું મારી પ્લેટ લઈને સૉફા પર બેઠી.

એ વળી ચોકડીમાંથી કૈંક બૂમો પાડીને કહેતાં હતાં. હું આરામથી જમતી હતી. હવે આદત પડી ગઈ છે. કોઈ આપણને જ કૈંક કહી રહ્યું છે પણ આપણે આપણા કામમાં મસ્ત રહેવાનું. કારણકે સમજણ તો કંઈ પડવાની નથી. બહુ ઈમ્પોર્ટન્ટ હશે તો ઇશારાથી સમજાવશે. બાકી આપણે મગજ નહીં ચલાવવાનું.

કામ પતાવીને આવ્યા, અને એમનું બાઉલ એમણે ફ્રીજમાંથી લઇ લીધું જાતે.પછી ખીચડી ખાધી શાંતિથી. મેં સાથે મેથીનું થેપલું આપેલું,પણ એ એમણે ગરમામાં પાછું મૂકી દીધું. ગુજરાતી તુવેરની મીઠી દાળ,થેપલા ને એ બધું એમને બિલકુલ ન ભાવે. પાછા મોઢું બગાડીને કહે પણ ખરા કે મને ના ભાવે આવું બધું! પણ ખીચડી એમને ભાવી એટલે ‘નલ્લા ફૂડ..નલ્લા કીચડી’ એમ બોલ્યા કરતાં હતાં. (નલ્લા એટલે સરસ,’ખ’નો ઉચ્ચાર અહીં ‘ક’ કરે બધાં)

નીકળતી વખતે કહ્યું કે ‘નાલકે લિવ’. નાલકે એટલે કાલે એટલું મને આવડી ગયું છે. કાલે નહીં આવે.પણ ખાસ્સી વાર બોલ્યા કર્યું એમણે જેનો મતલબ થતો હતો કે તું આરામ કરજે, હું પરમ દિવસે આવીને બધા વાસણ એકસાથે કરીશ. છૂટક શબ્દો સમજતી થઈ છું એનો આ ફાયદો. અને એમણે એમની થેલીમાંથી બે કેળા મને આપ્યા. પાછા ચોખ પાડીને કહે કે એક મારા માટે, એક દર્શન માટે!(એટલે હું બંને ના ખાઈ જાઉં!)

અહીં મને એમની ‘આપવાની’ રીત સ્પર્શી ગઈ. એ આન્ટી આર્થિક રીતે સખત નબળી પરિસ્થિતિ ધરાવે છે. બે કેળા કદાચ એમનું એક ટાઇમનું જમવાનું પણ બની શકે! અને છતાં એ ભાવ, એ રીત એટલી સંવેદના સભર હતી કે હું ના ન પાડી શકી. આપણે ત્યાં દાનનું મહત્ત્વ ઘણું છે, પણ સામે એટલી જ નામના પણ જોઈતી હોય છે લોકોને. જેટલું આપ્યું હોય એનાથી દસ ગણી વાર તો બધે છપાવ્યા કરે, ગણાવ્યા કરે અને વાહવાહી ઉઘરાવ્યા કરે. અને સામે છેડે આવા લોકો પણ અસ્તિત્વ ધરાવે છે, જેને પોતાના કાલની ખબર નથી ને એમને રાખવીયે નથી. આજે બનતું બધું પ્રામાણિકતાથી કરી છૂટવું છે બસ.

ટેબલ પર પડેલા એ બે કેળા મને મંદિરની પવિત્ર પ્રસાદી જેવા લાગી રહ્યા છે. એની મીઠાશ દુનિયાની દરેક મીઠાઈ કરતાં અનેકગણી હોવાની એવી મને શ્રદ્ધા છે.

ઈશ્વર આવા અસ્તિત્વોની તક્તિઓનો ઝગમગાટ ઓછો ન થવા દે એવી અરજ!

~ Brinda


Preview YouTube video કોઈપણ વ્યક્તિ સામાન્ય ક્યાં હોય છે?નિયત માણસને અનન્ય બનાવે છે!કોઈપણ વ્યક્તિ સામાન્ય ક્યાં હોય છે?નિયત માણસને અનન્

2 thoughts on “મુકામ Zindagi – (૧૫) – સ્ક્રિપ્ટઃ બ્રિન્દા ઠક્કર, રજુઆતઃ દિપલ પટેલ

પ્રતિભાવ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s